Όλες τις μέρες των γιορτών, όλοι μας γίναμε μάρτυρες σκληρών δολοφονικών επιθέσεων στη λωρίδα της Γάζας. Ένας ακόμα γύρος στρατιωτικών επιχειρήσεων μέσα στα σπίτια και στα ερείπια του πιο βασανισμένου λαού του τελευταίου αιώνα, του λαού της Παλαιστίνης. Οι Παλαιστίνιοι 60 χρόνια δεν έχουν πατρίδα βρίσκονται υπό ισραηλινή κατοχή, μέσα στον ίδιο τους τον τόπο. Δικαίως λοιπόν μάχονται, μάχονται για να γίνουν αφέντες στον τόπο τους, όπως έχει παλέψει και ο ελληνικός λαός όταν βρέθηκε σε συνθήκες ξένης κατοχής και στο πρόσφατο παράδειγμα της Γερμανο- Ιταλο- Βουλγαρικής κατοχής, αλλά και κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Ο αγώνας του λαού της Παλαιστίνης είναι λοιπόν ένας δίκαιως αγώνας, ενάντια σε μία από τις πιο σκληρές πολεμικές μηχανές του πλανήτη, η οποία στηρίζεται από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Άλλωστε, ήταν οι ΗΠΑ αυτές που τοποθέτησαν το κράτος του Ισραήλ στη συγκεκριμένη περιοχή, ήταν οι ΗΠΑ αυτές που εξόπλισαν και συνεχίζουν να εξοπλίζουν και να τροφοδοτούν το Ισραήλ, με στόχο να έχουν πάντα έναν ισχυρό σύμμαχο στην περιοχή που θα αποτελεί και το χωροφύλακα απέναντι στα αραβικά έθνη.
Ταυτόχρονα ζούμε και ένα θέατρο του παραλόγου τον τελευταίο καιρό. Όλοι οι ηγέτες του κόσμου και οι πολιτικοί αρχηγοί, βιάστικαν να ρίξουν τις ευθύνες στη Χαμάς, σαν τρομοκρατική οργάνωση. Θεωρούν ακραία αλλά δικαιολογημένη την αντίδραση του Ισραήλ και καλούν άλλη μια φορά σε κατάπαυση του πυρός και συνθηκολόγηση, εννοείται προς όφελος του Ισραήλ. Γιατί όταν ένας λαός βρίσκεται σε στρατιωτική και πολιτική κατοχή, δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με το δυνάστη του. Γιατί ένας λαός δεν μπορεί να ζητάει από το αφεντικό του να μην είναι τόσο σκληρός. Οι λαοί του κόσμου, όμως, έχουν κάθε δικαίωμα να αποφασίζουν για τις τύχες τους. Έχουν κάθε δικαίωμα να διαφεντεύουν τον τόπο τους, να είναι πραγματικά ανεξέρτητοι. Και οι ιστορία έχει διδάξει ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τα όπλα. Χωρίς ρουκέτες και τυφλά χτυπήματα καμικάζι, αλλά με αυτά τα παλικάρια μπροστάρηδες στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, στο δρόμο που χάραξε στη χώρα μας ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ. Όχι με υποταγή, χωρίς διαπραγματεύσεις με τους καταπιεστές.
Και η Ελληνική κυβέρνηση δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Όταν ανοίγει τα λιμάνια για να φτάσει ο οπλισμός που παραγγέλνει το Ισραήλ από τις ΗΠΑ. Όταν έκανε στρατιωτικά γυμνάσια μαζί με Ισραηλινές δυνάμεις το καλοκαίρι στην Κρήτη. Όταν αγοράζει δακρυγόνα από το Ισραήλ, δεν μας πείθει με κροκοδείλια δάκρυα και εικονικές καταδίκες.
Δρόμος και καθήκον δικό μας είναι να είμαστε στο πλευρό όσων αγωνίζονται για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Να κάνουμε την υπόθεσή τους και δική μας. Συγκροτώντας αντιπολεμικό- αντιιμπεριαλιστικό κίνημα όλου του λαού. Τώρα, που βλέπουμε να πυκνώνουν οι ένοπλες συρράξεις. Τώρα που οι αντιθέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, έχουν απομακρύνει για τα καλά από τα μυαλά τους μύθους περί παγκοσμιοποίηση. Τώρα που ανάβει η κόντρα μεταξύ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας σε Ουκρανία και Γεωργία. Τώρα που οι Αμερικανοί καλοβλέπουν το προχώρημα των σχεδίων τους στη Μ. Ανατολή και τα Βαλκάνια και στρώνουν το χαλί σε μια γενικευμένη πολεμική σύρραξη. Αλλά, και τώρα που οι λαοί αντιστέκονται, όπως οι ηρωϊκοί λαοί του Ιράκ και της Παλαιστίνης, στην Λ. Αμερική, στην Ασία. Αυτή τη στιγμή και εμείς να συγκροτήσουμε αντιπολεμικό κίνημα.
Ταυτόχρονα ζούμε και ένα θέατρο του παραλόγου τον τελευταίο καιρό. Όλοι οι ηγέτες του κόσμου και οι πολιτικοί αρχηγοί, βιάστικαν να ρίξουν τις ευθύνες στη Χαμάς, σαν τρομοκρατική οργάνωση. Θεωρούν ακραία αλλά δικαιολογημένη την αντίδραση του Ισραήλ και καλούν άλλη μια φορά σε κατάπαυση του πυρός και συνθηκολόγηση, εννοείται προς όφελος του Ισραήλ. Γιατί όταν ένας λαός βρίσκεται σε στρατιωτική και πολιτική κατοχή, δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με το δυνάστη του. Γιατί ένας λαός δεν μπορεί να ζητάει από το αφεντικό του να μην είναι τόσο σκληρός. Οι λαοί του κόσμου, όμως, έχουν κάθε δικαίωμα να αποφασίζουν για τις τύχες τους. Έχουν κάθε δικαίωμα να διαφεντεύουν τον τόπο τους, να είναι πραγματικά ανεξέρτητοι. Και οι ιστορία έχει διδάξει ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τα όπλα. Χωρίς ρουκέτες και τυφλά χτυπήματα καμικάζι, αλλά με αυτά τα παλικάρια μπροστάρηδες στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, στο δρόμο που χάραξε στη χώρα μας ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ. Όχι με υποταγή, χωρίς διαπραγματεύσεις με τους καταπιεστές.
Και η Ελληνική κυβέρνηση δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Όταν ανοίγει τα λιμάνια για να φτάσει ο οπλισμός που παραγγέλνει το Ισραήλ από τις ΗΠΑ. Όταν έκανε στρατιωτικά γυμνάσια μαζί με Ισραηλινές δυνάμεις το καλοκαίρι στην Κρήτη. Όταν αγοράζει δακρυγόνα από το Ισραήλ, δεν μας πείθει με κροκοδείλια δάκρυα και εικονικές καταδίκες.
Δρόμος και καθήκον δικό μας είναι να είμαστε στο πλευρό όσων αγωνίζονται για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Να κάνουμε την υπόθεσή τους και δική μας. Συγκροτώντας αντιπολεμικό- αντιιμπεριαλιστικό κίνημα όλου του λαού. Τώρα, που βλέπουμε να πυκνώνουν οι ένοπλες συρράξεις. Τώρα που οι αντιθέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, έχουν απομακρύνει για τα καλά από τα μυαλά τους μύθους περί παγκοσμιοποίηση. Τώρα που ανάβει η κόντρα μεταξύ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας σε Ουκρανία και Γεωργία. Τώρα που οι Αμερικανοί καλοβλέπουν το προχώρημα των σχεδίων τους στη Μ. Ανατολή και τα Βαλκάνια και στρώνουν το χαλί σε μια γενικευμένη πολεμική σύρραξη. Αλλά, και τώρα που οι λαοί αντιστέκονται, όπως οι ηρωϊκοί λαοί του Ιράκ και της Παλαιστίνης, στην Λ. Αμερική, στην Ασία. Αυτή τη στιγμή και εμείς να συγκροτήσουμε αντιπολεμικό κίνημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου